Kort na de oorlog –ik denk dat ik veertien was– zag ik L’Éternel Retour in het Grand Theater in Goes en ik was op slag verliefd op Madeleine Sologne. Ik begon haar zelfs na te tekenen met als voorbeeld een plaatje in ‘Film en Theater’. Het tijdschrift en de tekeningen heb ik niet meer, maar wel een prentbriefkaart uit dezelfde tijd.

Dat beetje ontevreden gezicht klopt ook wel met de film, want Sologne heeft het niet gemakkelijk in deze eigentijdse versie van de Tristan en Isolde legende. Maar nu ik L’Éternel Retour na al die jaren heb teruggezien moet ik constateren dat ze in zwart-wit mooier was dan op de handgekleurde kaart. Hier zijn vier van haar close-ups.

De film is gemaakt in 1943, tijdens de Duitse bezetting van Frankrijk en speelt zich af in een nogal onwerkelijke wereld, die geen binding heeft met de actualiteit van toen. Alleen op die manier, door tijdloze thema’s te kiezen, konden Franse cineasten aan het werk blijven. De kritiek die L’Éternel Retour in het algemeen vijf sterren geeft, laat overigens nooit na te wijzen op het arische voorkomen van de twee hoofdrolspelers. Madeleine Solgne is hoogblond en ook Jean Marais mag er zijn als blonde held. Hij krigt minstens zoveel schitterende close-ups als Madeleine Sologne, zeker als er een traan op zijn wang blinkt.

De film is geregisseerd door Jean Delannoy in samenwerking met Jean Cocteau (de levenslange partner van Marais) die het verhaal en de dialogen schreef. Voor de atmosferische beelden moet in `één adem met deze twee reuzen cinematograaf Roger Hubert worden genoemd. (Zijn naam is ook verbonden aan Abel Gance’s Napoleon en aan Les Enfants du Paradis en Les Vistiteurs du Soir, beide van Marcel Carné.)

Enfin, de verliefdheid is overgegaan; de film blijft mooi. Niet in de laatste plaats door het aandeel van Piéral, die de boze dwerg speelt:

DVD ‘Léternel retour’ (gerestaureerd)
Producent: M6video, SNC. Distributie: Warner Home Video.
Frans gesproken, geen ondertitels

Filed under: Acteurs/actrices - Films
by Close-up